Notice: Use of undefined constant d - assumed 'd' in /home/admin/domains/katolik.pl/public_html/komputer/showa.php on line 2

Notice: Undefined variable: menu in /home/admin/domains/katolik.pl/public_html/komputer/menu.inc on line 23

Notice: Undefined variable: szczegoly in /home/admin/domains/katolik.pl/public_html/komputer/showa.inc on line 28
 

   Recenzje
 powrót
Tips & tricks do OpenOffice
 
Ładniej i łatwiej
 
Co właściwie przeszkadza nam w porzuceniu kopii pakietu MS Office zainstalowanych na domowych pecetach i przesiadce na legalny – bo przecież darmowy - OpenOffice? Czy nie jest to przypadkiem lęk przed krokiem w nieznane?
 
Przyzwyczajenia wykształcone w ciągu lat, które spędziliśmy, pracując z programami Microsoftu, dają o sobie znać po przesiadce na Writera, Calca czy Impressa. Pierwszy z brzegu przykład: w dokumencie skojarzyliśmy fragment tekstu z odsyłaczem internetowym i teraz chcemy zmodyfikować ów link. Zaznaczamy to, co trzeba, naciskamy prawy przycisk myszy... i guzik. W menu kontekstowym nie widać pozycji Hiperłącze. Takich poprawek dokonujemy w zupełnie innym miejscu, a wprowadza się je nawet wygodniej niż w microsoftowym Wordzie - tyle tylko, że trzeba wiedzieć jak.
 
Na kilku kolejnych stronach przedstawimy garść porad dla tych, którzy chcą ułatwić sobie pracę z pakietem OpenOffice. Przyjrzymy się głównie jego dwóm najważniejszym elementom - edytorowi tekstu i arkuszowi kalkulacyjnemu - a na koniec zajmiemy się programami do obróbki grafiki, tworzenia prezentacji i edycji równań. Być może okaże się, że nasze często nielegalne kopie Worda, Excela albo PowerPointa warto zastąpić programami, które doskonale sprawdzą się jako zastępcy kosztownych, komercyjnych narzędzi.
 
Writer
Wiadomo, co jest najczęściej wykorzystywanym elementem pakietu biurowego. Edytor tekstu OpenOffice'a sprosta wymaganiom najbardziej wybrednych użytkowników. 
 
1. Łatwe rysowanie tabel
Jeżeli w dokumencie tekstowym chcemy wstawić tabelkę, to nie musimy wywoływać polecenia Wstaw | Tabela. Wystarczy, że skorzystamy ze znaków + i -. Pierwszy z nich oznacza linię dzielącą tabelę w pionie, zaś drugi - w poziomie. Dla przykładu: wpisanie ciągu +-+-+-+ i naciśnięcie klawisza [Enter] spowoduje, że w dokumencie tekstowym pojawi się tabela złożona z jednego wiersza i trzech kolumn. Od razu zauważymy, że zmienił się pasek narzędzi Writera i że widnieją na nim ikony narzędzi służących do modyfikowania tabel.
 
2. Wstawianie znaków specjalnych
Jeżeli chcemy łatwo umieszczać w tekście te znaki, których próżno szukać na klawiaturze naszego peceta, to najwygodniej będzie przygotować specjalne makro i przyporządkować mu wybrany skrót klawiaturowy.
 
Przyjmijmy, że chcemy mieć możliwość łatwego wprowadzania znaku waluty euro. Wydajemy zatem polecenie Narzędzia | Makra | Zarejestruj makro, a następnie z menu Wstaw wybieramy opcję Znaki specjalne. W wyświetlonym okienku zaznaczamy interesujący nas znaczek. Klikamy przyciski OK i Zakończ rejestrację. Zapisujemy makro pod dowolną nazwą (np. Euro) i przechodzimy do menu Narzędzia | Konfiguruj | Klawiatura. W sekcji Funkcje odnajdujemy i zaznaczamy nasze makro - zazwyczaj zobaczymy je po rozwinięciu gałęzi OpenOffice.org Makra języka BASIC | Standard Module1. W grupie Skróty klawiaturowe wskazujemy tę kombinację klawiszy, którą chcielibyśmy przyporządkować naszemu makropoleceniu (np. [Ctrl]+[E]), i naciskamy klawisz Modyfikuj. Klikamy jeszcze OK i już możemy łatwo wstawiać do dokumentu znaczek euro.
 
W taki sam sposób skojarzymy skróty klawiaturowe z wybranym poleceniem lub sposobem formatowania tekstu. Pamiętajmy tylko, żeby tak wybrać skrót, aby nie zastąpić jakiegoś istniejącego. Writer nie ostrzega przed tym, że na przykład kombinacja [Ctrl]+[V] jest zajęta! 
 
3. Szybkierysowanie linii
Writer, podobnie jak MS Word, pozwala nam łatwo wprowadzić do tekstu linie dzielące dokument w poziomie. Jeżeli trzykrotnie wpiszemy znak - (minus), a następnie naciśniemy klawisz [Enter], to w tekście pojawi się ciągła linia biegnąca w poprzek strony. A oto kombinacje znaków pozwalające uzyskać linie innego typu: ___, ===, ~~~, ***. Efekty ich zastosowania przedstawiamy na ilustracji poniżej:
 
4. Wyszukiwanie zaawansowane
Uniksowy rodowód OpenOffice'a doskonale widać wtedy, gdy skorzystamy z funkcji wyszukiwania wyrazów w tekście. Po zaznaczeniu opcji Wyrażenia regularne będziemy mogli skorzystać z metaznaków całkiem podobnych do tych, jakie znamy z programów awk czy grep. Przykładowo: wpisanie frazy b.b.l pozwoli nam odnaleźć zarówno słowa bąbel, jak i bubel. Listę wybranych wyrażeń regularnych akceptowanych przez Writera prezentujemy w tabeli na sąsiedniej stronie.
 
5. Wpisywanie i aktualizacja odnośników
Odnośniki hipertekstowe w dokumentach Writera wprowadzamy inaczej niż w Wordzie. Załóżmy, że z frazą "Portal internetowy" chcemy skojarzyć adres www.chip.pl. Po zaznaczeniu wybranego fragmentu tekstu i naciśnięciu prawego przycisku myszy nie znajdziemy odpowiedniej funkcji w menu kontekstowym. Powinniśmy za to wydać komendę Wstaw | Hiperłącze i w polu Cel wpisać odpowiedni adres.
 
Gdyby kiedyś zaszła potrzeba zmodyfikowania odsyłacza, także nie mamy czego szukać w menu kontekstowym. Powinniśmy za to rozwinąć menu Edycja i wskazać pozycję Nawigator lub wcisnąć klawisz [F5]. W wyświetlonym okienku przechodzimy do gałęzi Hiperłącza. Właśnie w tym miejscu po zaznaczeniu naszego odsyłacza, kliknięciu prawego przycisku myszy i wybraniu opcji Edytuj poprawiamy "wadliwy" odnośnik. 
 
Writer skróty klawiaturowe 
Skrót Funkcja
[Ctrl]+[F2] 
[F3] 
[Ctrl]+[F3] 
[F4] 
[F5] 
[F7] 
[F8] 
[Ctrl]+[F8] 
[Shift]+[F8] 
[F9] 
[Ctrl]+[F9] 
[F11]
[Shift]+[F11]
[F12]
[Ctrl]+[F12] 
[Ctrl]+[J]  
[Ctrl]+[E]
[Ctrl]+[L] 
[Ctrl]+[R]
[Ctrl]+[Y]
[Ctrl]+[Z] 
[Ctrl]+[Shift]+[P]
[Ctrl]+[Shift]+[B] 
Wstaw pole
Dokończ autotekst
Edytuj autotekst
Otwórz okno źródła danych
Pokaż/Zamknij okno Nawigatora
Sprawdź pisownię
Tryb zaznaczania
Cieniowanie pól
Zaznaczanie wielu fragmentów tekstu
Aktualizuj pola
Pokaż/Ukryj znaki niedrukowane
Uruchom/Zamknij Style akapitu
Utwórz styl
Włącz numerowanie
Wstaw tabelę
Wyrównaj do prawej i lewej
Wyrównaj do środka
Wyrównaj do lewej
Wyrównaj do prawej
Powtórz ostatnią czynność
Cofnij ostatnią czynność
Indeks górny
Indeks dolny
 
6. Zmiana tabulatorów i jednostek miary
Może się okazać, że nie odpowiadają nam stosowane w pakiecie OpenOffice jednostki miar (centymetry) i domyślne skoki tabulatora (1,25 cm). Aby je zmodyfikować, musimy nieco głębiej pogrzebać w ustawieniach pakietu. Odpowiednie funkcje znajdziemy w różnych miejscach - zależnie od tego, jakiego programu wchodzącego w skład OpenOffice'a używamy.
 
Korzystając z Writera, wydajemy polecenie Narzędzia | Opcje i rozwijamy gałąź Dokument tekstowy. Dopiero tutaj, po zaznaczeniu pozycji Ogólne, zobaczymy listy Tabulatory i Jednostka miary, a następnie wybierzemy odpowiednie wartości. 
 
Wyszukiwanie tekstu: wyrażenia regularne
Znak Opis znaku Przykładowe wyrażenie Wyszukane słowa
. Reprezentuje dowolny znak b.bel bubel, bąbel
^ Wyszukiwanie słów umieszczonych na początku akapitu ^wyszukiwanie -
$ Wyszukiwanie słów umieszczonych na końcu akapitu akapitu$ -
* Dowolna - także zerowa - liczba wystąpień znaku poprzedzającego Ab*c abc, ac, abbc,abbbbbc
+ Przynajmniej jednokrotne wystąpienie znaku poprzedzającego An+. Anna, anka, ani
? Znak poprzedzający występuje tylko raz albo nie pojawia się wcale tek?st Tekst, test
\t Wyszukiwanie tabulatorów - -
\> Wyszukiwanie fraz znajduj±cych się na końcu słowa Znaczy\> Zaznaczy, oznaczy
\< Wyszukiwanie fraz znajdujących się na początku słowa \ Znaczyć, znaczył
^. Wyszukiwanie pierwszych znaków akapitów - -
[abc] Wyszukiwanie dowolnego znaku ze zbioru opisanego między nawiasami [] d[aó][ćlł] dać, dal, dół
[a-t] Wyszukiwanie znaków ze zbioru od "a" do "t" W[a-z][ć-ł] Wał, wyć
[^a-d] Wyszukiwanie znaków spoza zbioru "a" do "d" - -
\xYYYY Wyszukiwanie znaku o kodzie szesnastkowym YYYY \x20A4  
| Wyszukiwanie fraz, które pojawiły się przed lub po znaku | (alternatywa) katalog | folder katalog, folder
{2} Liczba wystąpień poprzedzającego znaku An{2}a Anna
{2,3} Liczby określająca, ile razy może wystąpić znak poprzedzający A{2,3}by aaby, aaaby
() Fraza w nawiasie traktowana jest jako wzorzec, do którego można odwołać się w dalszej części wyrażenia. Należy wówczas podać numer wzorca (Pra)\1dziadek prapradziadek
[:digit:]? Wyszukiwanie cyfr - -
[:space:]? Wyszukiwanie spacji - -
[:cntrl:]? Wyszukiwanie znaków niedrukowalnych - -
[:alnum:]? Wyszukiwanie znaków alfanumerycznych - -
[:alpha:]? Wyszukiwanie liter - -
[:lower:]? Wyszukiwanie małych liter (przy włączonej opcji Uwzględniaj wielkość liter) - -
[:upper:]? Wyszukiwanie wielkich liter (przy włączonej opcji Uwzględniaj wielkość liter) - -
 
7.Zmiana rozmiaru czcionki w dokumencie
Na stronie internetowej www.openoffice.pl znajduje się bardzo przydatne makro przeznaczone dla Writera. Użytkownik OpenOffice'a, podpisujący się jako Stanisław, ułatwił dzięki niemu pracę tym osobom, które chcą "hurtowo" zmienić rozmiar czcionki zastosowanej w dokumentach tekstowych.
 
Na pierwszy rzut oka takie zadanie wygląda na niespecjalnie skomplikowane, ale chodzi tutaj o taką modyfikację wielkości fontów, aby na przykład litery o rozmiarze 11 punktów miały po konwersji wysokość 10, te o wielkości 12 zamieniły się w fonty 11-punktowe itd. Oto wspomniane makro: 
 
Sub Main
 
Dim oCurLine As String
Dim oDoc As Object
Dim oEnum1 As Object,
oEnum2 As Object
Dim oTextElement As Object,
oTextPortion As Object
Dim iHeight As Integer
oDoc = ThisComponent
oEnum1 = oDoc.Text.
createEnumeration
While oEnum1.hasMoreElements
oTextElement = oEnum1.nextElement
If oTextElement.
supportsService
("com.sun.star.text.
Paragraph") Then
Enum2 = oTextElement.
createEnumeration
While oEnum2.
hasMoreElementsoTextPortion
= oEnum2.
nextElement
iHeight = oTextPortion.
CharHeight
oTextPortion.
CharHeight = iHeight - 1
Wend
End If
Wend
 
End Sub
 
Oczywiście zawsze możemy samodzielnie zmodyfikować makro w taki sposób, aby zmienić je w narzędzie do powiększania tekstu.
 
8. Śledzenie zmian w dokumencie
Osoby przyzwyczajone do pracy z Wordem pytają czasami o możliwość śledzenia zmian w dokumentach Writera. OpenOffice udostępnia taką funkcję, tyle tylko że w innym miejscu niż Word. Odnajdziemy ją po rozwinięciu menu Edycja. Wystarczy teraz skorzystać z opcji Zmiany | Rejestruj, Zmiany | Pokaż, Zmiany | Chroń zarejestrowane bądź Zmiany | Akceptuj lub odrzuć.
 
9. Lepsza jakość plików PDF
Writer pozwala na eksportowanie dokumentów tekstowych do plików zapisanych w formacie Adobe PDF. Niestety, czasami dochodzimy do wniosku, że generowane zbiory nie są najlepszej jakości. Zdarza się tak zwłaszcza wtedy, gdy w tekście osadzimy obrazki zapisane w plikach JPG. Niejednokrotnie okazuje się wówczas, że grafiki zostały w trakcie eksportu "wzbogacone" kolorowymi plamkami.
 
W takiej sytuacji najlepiej jest skorzystać z zewnętrznych narzędzi: sterownika do drukarki postscriptowej oraz darmowego interpretera PostScriptu - GhostScripta wraz z nakładką GSview. Drivery do różnych drukarek postscriptowych znajdziemy na płycie instalacyjnej Windows, a pozostałe programy pobierzemy z witryny www.cs.wisc.edu/~ghost/ (lub skopiujemy z CHIP CD/DVD). Po ich zainstalowaniu musimy już tylko wydrukować dokument do pliku postscriptowego, a następnie przekonwertować go za pomocą GhostScripta do zbioru PDF. 
 
Calc
Nie mniej ważnym narzędziem niż edytor tekstu jest arkusz kalkulacyjny. Wchodzący w skład OpenOffice'a Calc niewiele ustępuje microsoftowemu Excelowi. Oczywiście trzeba liczyć się z tym, że ewentualna przesiadka na darmowy pakiet zmusi nas do przepisania wszystkich makr i skryptów Visual Basica, które ułatwiały nam pracę z Excelem.
 
10. Drukowanie dużych arkuszy
Czasami zamierzamy wydrukować arkusz, który jest zbyt długi, aby zmieścić się na jednej kartce. W takiej sytuacji zazwyczaj zależy nam na tym, aby na kolejnych stronach wydruku umieścić pierwszy wiersz tabeli, spełniający funkcję nagłówka. Aby otrzymać takie dokumenty, wydajemy polecenie Format | Zakresy wydruku | Edytuj. W wyświetlonym oknie wypełniamy sekcje Zakres wydruku (wskazujemy tu, które komórki zamierzamy przenieść na papier) oraz Wiersze powtórzone. Jeśli wybierzemy opcję Niestandardowe i w polu obok wpiszemy wartość $1, to każda kolejna strona wydruku będzie się rozpoczynała od pierwszego wiersza tabeli.
 
11. Usuwanie duplikatów
W dużym arkuszu kalkulacyjnym trudno odnaleźć powtarzające się rekordy. Na szczęście pakiet OpenOffice udostępnia nam specjalne narzędzie do usuwania zduplikowanych wpisów. Aby z niego skorzystać, należy zaznaczyć interesujący nas obszar arkusza kalkulacyjnego, a następnie wydać komendę Dane | Filtr | Filtr zaawansowany. W wyświetlonym okienku naciskamy przycisk Więcej. Teraz wystarczy włączyć opcję Bez duplikatów, aby odfiltrować z zaznaczonego obszaru arkusza powtarzające się rekordy. 
 
12. Niechciana autokorekta
Chyba najbardziej drażniącym "ułatwieniem" w pracy z Calcem jest automatyczna korekta wprowadzanego do komórek tekstu. Polega ona na tym, że wszystkie wpisywane przez nas ciągi znaków domyślnie zmieniane są w taki sposób, aby zaczynały się z wielkiej litery. Gdybyśmy chcieli wyłączyć tę funkcję, powinniśmy wydać komendę Narzędzia | Autokorekta. Po uaktywnieniu zakładki Opcje likwidujemy zaznaczenie pola Początek każdego zdania z wielkiej litery.
 
13. Ochrona komórekarkusza
Podobnie jak MS Excel, OpenOffice.org potrafi zabezpieczyć dane zapisane w skoroszytach Calca. Aby skorzystać z funkcji ochrony danych, należy wydać komendę Narzędzia | Chroń dokument | Dokument/Arkusz i podać hasło. Jego znajomość będzie niezbędna wszystkim osobom, które zechcą edytować arkusz. W wypadku gdy ktoś podejmie próbę zmodyfikowania danych znajdujących się w chronionych komórkach, pojawi się okno z żądaniem podania hasa dostępu.
 
Dodatkowo możemy w ogóle zablokować wyświetlanie chronionych komórek arkusza. W tym celu wystarczy skorzystać z polecenia Format | Komórki i zaznaczyć opcję Ukryj wszystko.
 
14. Bieżący czas i data
Calc nie pozwala użytkownikowi skorzystać ze skrótu klawiaturowego [Ctrl]+[;], za pomocą którego w microsoftowym Excelu do dokumentu wprowadzana jest bieżąca data. Darmowy arkusz oferuje natomiast dwie inne funkcje: DZIŚ() i TERAZ(). Po skorzystaniu z formuły =DZIŚ() zobaczymy aktualną datę. Wyrażenie =TERAZ() zwraca z kolei bieżącą datę wraz z godziną.
 
15. Łączenie komórek
Calc potrafi połączyć komórki zarówno w poziomie, jak i w pionie, dopisując wartości zawarte w każdej kolejnej komórce do poprzedniej. Odpowiednie narzędzie znajdziemy po wydaniu komendy Format | Scal komórki | Definiuj. Następnie musimy nacisnąć przycisk Tak w odpowiedzi na pytanie: "Czy do pierwszej komórki ma być przeniesiona zawartość ukrytych komórek?".
 
16. Formatowanie tekstu
Po arkuszu kalkulacyjnym nie spodziewamy się, że udostępni nam opcje zaawansowanego formatowania tekstu, ale Calc pozwala użytkownikowi nawet na wprowadzanie indeksów przy napisach. Wystarczy zaznaczyć wybraną literę, rozwinąć menu Format, wybrać pozycję Znak i na karcie Pozycja czcionki włązyć opcję Indeks górny/dolny.
 
Może się okazać, że nie odpowiada nam domyślna pozycja sformatowanej czcionki, czyli indeks jest położony nieco zbyt wysoko lub za nisko. Aby zmienić lokalizację indeksu likwidujemy zaznaczenie pola Automatycznie. Teraz musimy eksperymentalnie dobrać procentową wartość parametru Podnieś lub Obniż. 
 
17. Ruchome święta
Jeżeli chcemy wiedzieć, w którym dniu konkretnego miesiąca przypadnie Niedziela Wielkanocna, powinniśmy skorzystać z funkcji WIELKANOC(). Jej argumentem jest numer roku podany w postaci czterocyfrowej. I tak, wpisując w wybranej komórce arkusza formułę = WIELKANOC(2005), otrzymamy wynik 27.03.2005.
 
18. Ukrywanie linii podziału
Gdyby przeszkadzały nam linie zaznaczające obszar komórek arkusza, to zawsze możemy je ukryć. Wydajemy komendę Narzędzia | Opcje | Arkusz kalkulacyjny | Widok. Tutaj w sekcji Środki wizualne wyłączamy opcję Linie siatki.
 
19. Ułamki zwykłe
Calc pozwala przeprowadzać działania na ułamkach zwykłych. Aby skorzystać z takiej możliwości, musimy jednak zablokować jedną z opcji Autokorekty. Wydajemy komendę Narzędzia | Autokorekta i wyłączamy funkcję Zamień 1/2... na? ... Od tego momentu po zsumowaniu komórek, w których np. umieściliśmy liczby 1/2 i 3/4, zobaczymy wynik obliczeń przedstawiony w postaci 1 1/4.
 
20. Aktualizacja łączy, jednostki miar
Być może nasz arkusz kalkulacyjny zawiera hiperłącza i zależy nam na tym, aby były one zawsze aktualne. Funkcję, która pozwala nam na włączenie automatycznej kontroli odsyłaczy znajdziemy po rozwinięciu menu Narzędzia | Opcje i zaznaczeniu gałęzi Arkusz kalkulacyjny | Ogólne. W sekcji Aktualizacja łącza podczas otwierania mamy do wyboru trzy opcje: Zawsze, Na żądanie oraz Nigdy.
 
W tej samej gałęzi określamy jednostki miar: wystarczy, że skorzystamy z listy rozwijalnej Miara i wskażemy odpowiadającą nam pozycję. Twórcy Calca oddali nam do dyspozycji Milimetry, Centymetry, Cale, Cycero i Punkty.
 
Impress, Math, Draw
Trzy ostatnie składniki OpenOffice'a to: program do tworzenia prezentacji (Impress), edytor równań (Math) oraz aplikacja do obróbki grafiki wektorowej (Draw). Niestety, nie da się ukryć, że przynajmniej na razie pierwsze spośród wymienionych narzędzi nie jest w stanie konkurować z microsoftowym PowerPointem. Impress wymaga od nas trochę więcej cierpliwości i wysiłku, jeśli zależy nam na przygotowaniu profesjonalnej prezentacji. 
 
21. Prezentacja i filmy
Standardowo program Impress nie potrafi odtwarzać sekwencji wideo. Jednak dzięki specjalnemu plug-inowi możemy zmusić go do pokazania klipów zapisanych w formacie MPEG. Wspomnianą wtyczkę pobierzemy spod adresu www.alphaworks.ibm.com/tech/tk-mpeg4. Program kopiujemy do dowolnego katalogu, a następnie uruchamiamy Impressa i wydajemy polecenie Wstaw | Obiekt | Aplet. W polu Klasa wpisujemy M4Aplet.class, jako Lokalizację klasy wprowadzamy zaś nazwę folderu, w którym przechowujemy aplet. Wreszcie w sekcji Opcje podajemy frazę url=panel="basic" scalling="true". Tak skonfigurowany Impress pozwoli nam dołączyć do prezentacji sekwencję filmową zapisaną w pliku MPEG.
 
22. Korzystanie z zewnętrznych slajdów
Jeżeli do nowo tworzonej prezentacji chcemy dodać gotowy element zapisany w innym, przygotowanym już wcześniej zbiorze Impressa, korzystamy z polecenia Plik | Wstaw. Następnie wskazujemy interesujący nas zbiór z prezentacją i jeszcze raz klikamy Wstaw. Zobaczymy okno dialogowe, w którym znajdziemy listę slajdów wchodzących w skład pliku. Po zaznaczeniu wybranej pozycji naciskamy przycisk OK.
 
23. Eksport prezentacji
Zapewne ze względu na to, że OpenOffice jest darmowy, jego twórcy nie przewidzieli możliwości utworzenia pokazu w wersji samoodtwarzającej się, tak jak to ma miejsce w przypadku microsoftowego PowerPointa.
 
Jeśli zatem chcemy mieć naszą prezentację w wersji przenośnej, musimy skorzystać z opcji eksportu do formatu HTML lub PDF. Wszystkie operacje związane z tym zadaniem przeprowadzimy dzięki kreatorom. Ale tutaj uwaga: Impress oferuje wiele elementów nawigacyjnych, które możemy dołączyć do zbioru HTML, jednak najbezpieczniej jest włączyć opcję Standardowa prezentacja. W innym wypadku musimy liczyć się z tym, że wygląd wygenerowanego przez kreatora dokumentu może sprawić nam niemiłą niespodziankę podczas odtwarzania.
 
24. Prezentacja zapętlona
Przygotowanie prezentacji odtwarzającej się w kółko wymaga nieco cierpliwości. Przede wszystkim musimy zdefiniować automatyczne efekty przejścia dla wszystkich slajdów składających się na pokaz. Aby to zrobić, uaktywniamy tryb widoku slajdów i zaznaczamy wszystkie elementy naszej prezentacji. Następnie wydajemy komendę Pokaz slajdu | Przejście slajdu i klikamy przycisk Narzędzia. Włączamy opcję Automatyczna zmiana slajdów i określamy, jak długo powinien być wyświetlany każdy obrazek. Po zaakceptowaniu zmian wybieramy z menu Pokaz slajdów pozycję Ustawienia pokazu slajdów. Włączamy opcję Automatycznie i podajemy czas, po którym pokaz slajdów zostanie odtworzony od nowa. Jeżeli wpiszemy wartość 00:00:00, to nasza prezentacja będzie się "kręcić" w kółko. 
 
25. Modyfikacja fontów
Zmiana kroju czcionek w OpenOffice jest możliwa po skorzystaniu z narzędzia Draw - edytora grafiki wektorowej. Jeśli chcemy nadać jakiemuś napisowi fantazyjny wygląd, wystarczy utworzyć nowy rysunek i na pustej karcie wstawić ramkę Tekst. Po wprowadzeniu do niej dowolnego napisu konwertujemy go do krzywej Beziera lub do postaci konturu (Modyfikuj | Konwertuj | Na krzywą/W kontur). Od tego momentu możemy już traktować poszczególne znaki wchodzące w skład napisu jako niezależne obiekty graficzne i robić z nimi, co tylko dusza zapragnie - skalować, deformować, dodawać cień i kolor oraz zmieniać ich obramowanie (Narzędzia | Linia | Style linii).
 
26. Konwersja wzorów
Zdarza się, że kiedy za pomocą edytora równań Math otwieramy formułę utworzoną w pakiecie MS Office, wzór prezentowany na ekranie nie budzi zastrzeżeń - ale już na wydruku zamiast symboli matematycznych oglądamy jakieś kwadraciki. W takim wypadku przed zaimportowaniem wzoru powinniśmy wydać polecenie Narzędzia | Opcje i rozwinąć gałąź Ładuj/Zapisz. Po zaznaczeniu pozycji Microsoft Office włączamy funkcje WinWord na OpenOffice.org Writer lub OpenOffice.org Writer na WinWord zarówno w sekcji Ładuj i konwertuj obiekt, jak i Konwertuj i zapisz obiekt.
 
27. Łatwiejsze operowanie formułami
Jeśli standardowy tryb pracy z edytorem formuł nam nie odpowiada, to nie zaszkodzi skorzystać z pomocnika w postaci makra Dmaths 2.20. Po jego zainstalowaniu pakiet OpenOffice zostanie wzbogacony o nowy pasek narzędzi, dzięki któremu łatwiej będzie nam wprowadzać do dokumentu wzory matematyczne i tworzyć diagramy. Te ostatnie wykonamy, korzystając z aplikacji Dia, współpracującej z makrem Dmaths. Obydwa narzędzia zamieszczamy na płycie CD/DVD dołączonej do CHIP-a. 
 
Korzystanie z bazy danych MS Access
OpenOffice nie oferuje bazy danych takiej jak Access. Ma się to zmienić wraz z pojawieniem się pakietu w wersji 2.0, ale na razie jesteśmy skazani na współpracę z zewnętrznymi bazami. Możemy się z nimi łączyć, korzystając mechanizmu ODBC. Pokażemy, jak "podpiąć" do Calca plik MDB.
 
1. Otwieramy Panel sterowania i wydajemy polecenie Narzędzia administracyjne | Źródła danych (ODBC). Na zakładce DSN użytkownika zaznaczamy pozycję Baza danych MS Access i klikamy przycisk Konfiguruj. 
 
2. Podajemy nazwę bazy danych i naciskamy przycisk Wybierz. W kolejnym oknie wskazujemy plik MDB, w którym zapisaliśmy bazę, i naciskamy przycisk OK. Przechodzimy do Calca i wydajemy komendę Narzędzia | Źródła danych. W oknie Administracja źródeł danych naciskamy przycisk Nowe źródło danych. 
 
3. Wpisujemy nazwę nowego źródła, z listy Typ bazy danych wybieramy ODBC i naciskamy przycisk z trzema kropkami. Pojawi się okno Źródło danych. Wskazujemy w nim pozycję utworzoną w punkcie 2. i naciskamy przycisk OK
 
 
Adam Rudziński

Artykuł pochodzi
z CHIP-a nr 3/2005


 

 

Kontakt i o nas | Wspomóż nas | Reklama | Księga Gości

Copyright (C) Salwatorianie 2000-2011